Kantoor Kersten

Betaalbaar en afgestemd op uw situatie.

Historie

Een missie voor een boekhouder.

“Amsterdam – juni 1945. Vader Wim heeft de zware oorlogsjaren in Amsterdam overleefd. Het jonge gezin telt dan 2 kleine kinderen: Wim junior van bijna 2 jaar en Loes, 1 jaar. De hongerwinter van 1944 tekent zich af op z’n magere gelaat. Kleine Wim is ziek en heeft een drankje nodig. Vader gaat naar dokter Schlichting en vraagt om een drankje voor zijn zoon. Al snel gaat het gesprek van de dokter over het werk van vader: “Bent u boekhouder en ook belastingconsulent?” “Ja”, zei vader, “wilt u klant worden?” “Dat niet, maar een neef van me, die burgemeester is in Bovenkarspel, zoekt iemand die daar de zaak kan overnemen en de boekhouding kan leiden van de overleden eigenaar”. Dat overviel vader Wim wel, maar hij beloofde te gaan kijken. Op een fiets met antiplofbanden reed hij de lange weg van Amsterdam naar Bovenkarspel. Hij werd hartelijk ontvangen door burgemeester Elders, kreeg bruine bonen met spek te eten en bezichtigde het kantoor, waarna hij de lange fietstocht weer terug moest, belovende hier later op terug te komen. Eerst moest hij het een en ander overleggen met zijn echtgenote.

Citaat uit zijn verhaal: “Per Enkhuizer boot van de firma De Bruin arriveerden we enkele dagen later samen in Broekerhaven. We wandelden naar Bovenkarspel en werden wederom onthaald door de burgemeester. Omdat we nu wat dieper op de zaak en de consequenties in wilden gaan, logeerden we enkele dagen ten huize van de heer Willebrands, de betaalmeester van veiling De Tuinbouw. We mochten slapen in het kamertje en op het bed van de latere kardinaal.” (thans de woning van fam. Kager op de hoek van de Roseboomlaan – naast het voormalige postkantoor). Om een lang verhaal kort te maken: vader Wim kreeg vrij mandaat om over de kredieten te beschikken, nam de zorg op zich voor een extra gezin van 12 kinderen van de overleden eigenaar en werd voor 2 jaar benoemd tot directeur van het accountantskantoor van de fam. Jonkman gevestigd in de voormalige boerderij van de firma. Mantel. Hij mocht een 25-tal cliënten aanhouden, die hij in Amsterdam al op zich had genomen en burgemeester Elders zou binnen 3 maanden zorgen voor een geschikte behuizing ergens in Bovenkarspel of Grootebroek. “En zo gebeurde het, dat in september 1945 de verhuiswagen rolde voor Zesstedenweg 226 te Grootebroek, waar we een nieuw leven begonnen. Twee kinderen namen we mee uit Amsterdam en later zijn er in Grootebroek nog 8 geboren, waarvan 7 in leven zijn gebleven. Het gezin bestond uiteindelijk uit 7 jongens en 2 meisjes.

Het pand Zesstedenweg 226 vóór de grote verbouwing.
Tot eind 1948 heeft vader Wim het pand gehuurd, daarna gekocht. Het was een voormalig waterschapshuis. Ons werd altijd verteld dat het was gebouwd op het hoogste punt van de Zesstedenweg. Dat geloofden we graag, want nog steeds is goed te merken dat het wegdek van beide kanten richting Raadhuislaan vals plat omhoog gaat. Aan de voorkant van de zijgevel was een gedenksteen ingemetseld met de waterstand van de St. Elisabethsvloed. Het niveau van de waterstand stond daarop aangegeven: “2,45m + A.P”. Na de sloop van de woning is de gevelsteen bewaard gebleven en ingemetseld in de zijgevel van het (voormalige) gemeentehuis van Grootebroek. Het huis had aan de voorkant een binnenpandig portiek, ingemetseld met geglazuurde tegeltjes. De voorgevel bestond deels uit versierd metselwerk met gekleurde steentjes boven de (schuif-)ramen. De voordeur gaf toegang tot een lange gang, die op haar beurt weer toegang gaf op de voorkamer en de achterkamer. Tussen beide kamers waren schuifdeuren. De eerste jaren bleven deze gesloten, want de voorkamer diende als kantoor. Alleen tijdens de middagmaaltijd (toen nog warme maaltijd) gingen deze open om meer ruimte te creëren in de woonkamer (het kantoorpersoneel, een hulp in de huishouding en opa Langewen aten doorgaans ook mee). In de achterkamer waren bedsteden en er stond een grote schouw.

Boven deze in delftsblauw betegelde schouw was een geschilderde afbeelding. De schoorsteen liep door via de grote zolder naar het dak. Op zolder gaf deze schoorsteen via een ijzeren deur toegang tot het rookkanaal, waar ook vlees gerookt kon worden. Als kind vonden wij dit een angstige omgeving, want Sinterklaas en zwarte Piet werd het via deze deur wel erg gemakkelijk gemaakt. Het voordeel was: er konden veel cadeautjes doorheen! Verder met de rondgang door het oude huis: achter de woonkamer was aan de rechterkant de woonkeuken. De grote schoorsteen van de woonkamer gaf aan de achterkant aansluiting op de kookkachel in de keuken. Aan de noordkant van de keuken was een granieten aanrecht. De keukenramen gaven uitzicht op de tuin, omgeven door vlierbomen. Deze tuin noemden wij de poeptuin, vanwege de vele katten die daar hun behoeften deden. In de tuin was een diepe waterput met pomp. Het wekte bij ons de gedachten op aan het sprookje van vrouw Holle. In die tijd was er nog geen douche en voor het toilet moesten we naar het schijthuis boven de sloot, achter in de tuin. Alle huisafval ging op de grote mesthoop, eveneens in de buurt van de slootwal. Aan de linkerkant gaf de woonkamer toegang tot een klein slaapkamertje. Deels geschakeld aan de noord-westkant van de woning was de schuur. Deze is eind 40-er jaren gedeeltelijk verbouwd tot bijkeuken met toilet en helemaal aan de noordkant tot kantoor. Boven het kantoor was nog een slaapkamertje, dat met een vlizotrap was te bereiken. Op de bovenverdieping van het woonhuis waren, naast de grote zolder, twee slaapkamers: één aan de noordkant en één aan de zuidkant.

De grote verbouwing in 1953
Het gezin Kersten werd bijna elk jaar groter. In 1951 werd nummer 7 (Joost) geboren en dat zou nog niet het einde zijn van de gezinsuitbreiding. Als pastoor Bijl op visite was geweest om een hint te geven over het Rijke Roomse Leven, dan wist ik dat het (nog) niet genoeg was. Er waren meer slaapkamers nodig op de bovenverdieping en de woning werd helemaal opnieuw ingedeeld. Het werd ook tijd voor modernere voorzieningen, zoals een douche en toiletten boven en beneden. De woning moest, voorzover er nog muren overeind bleven, helemaal recht worden gevijzeld. Als er voorheen een knikker op de vloer aan de oostkant lag, dan rolde deze vanzelf naar het westen. Verlichting en verwarming werden natuurlijk ook helemaal vernieuwd. (Ik hoefde geen koIen meer te scheppen of de asla te legen). In winter/voorjaar 1953 moest het gebeuren. Ik weet het nog héél goed, want ik sliep enkele maanden op de zolder bij mijn vriend Peter Boekweit (Zesstedenweg 225). Ook tijdens die razende storm van 1 februari. (stormvloed in Zeeland). Op Zesstedenweg 226 was alleen het kantoor met de slaapkamer erboven (voor mijn ouders) te gebruiken.

Het kantoor door de jaren heen
Ook het kantoor vroeg steeds meer ruimte. Van de woonkamer naar twee kantoorruimtes achter de bijkeuken. Later werd de eerder genoemde poeptuin volgebouwd met kantooraanbouw. Aan de noordwestkant werd een aparte toegang gemaakt voor de klanten met een halletje en een loket. In de 40-er en 50-er jaren groeide het aantal klanten gestaag. Honderden tuinders, vele middenstanders en overige ondernemers werden klant bij kantoor Kersten & Langewen. Was het niet voor de boekhouding of de belastingaangiften, dan was het wel voor verzekeringen of (regio-)bankzaken. Opa Langewen woonde en werkte deels in Amsterdam en deels bij ons thuis. Piet Koning (nu nog woonachtig in Lutjebroek) was de eerste kantoorbediende. Hij heeft de situatie van het kantoor in de woonkamer nog meegemaakt. Later kwamen Ans Sijm uit Westwoud en Jan Brandsen (hoofdzakelijk voor de verzekeringen) ook uit Westwoud en Jan Beerepoot (uit Hoogkarspel). Begin 60-jaren werkten naast vader Wim en opa Langewen wisselend zo’n stuk of 7 kantoormedewerkers in het bedrijf. Opa overleed in 1966 op 74-jarige leeftijd. Wim junior heeft er ook nog een kleine anderhalf jaar gewerkt (1962-’63), maar na zijn militaire dienstplicht is hij een andere weg ingeslagen. Ook Laura, zijn echtgenote, heeft gedurende de 70-er jaren op de zaak gewerkt. Gedurende die jaren werd het tekort aan kantoorruimte aan Zesstedenweg 226 steeds nijpender. Bovendien moest het woon-werkpand plaats maken voor de uitbreiding van Stede Broec. De aanleg van de Verlengde Raadhuislaan bestond al heel lang als een plan, waarmee we rekening moesten houden. Het woonhuis werd gesloopt (1969), maar het kantoorpand bleef nog enkele jaren overeind. De familie ging wonen in het voormalige woonhuis van de burgemeester, tegenover de Burg. Schrijnderlaan. Toen tandarts Van Lunen zijn pand aan de Stationslaan te Bovenkarspel te koop had staan heeft vader Wim dit gekocht en aangepast tot kantoorruimte. In 1978, enkele jaren vóór er sprake was van een centrumontwikkeling in Stede Broec, werd dit pand als kantoor in gebruik genomen en werd het oude kantoorpand gesloopt. Zoon Frans is eind jaren 60 in de zaak begonnen en werd na het volgen van een (avond)opleiding eveneens belastingconsulent. Reeds in 1978 ging hij een maatschap aan met vader Wim. Vader Wim, die sinds 1979 al tobde met zijn gezondheid was nog wel werkzaam, maar liet de leiding aan Frans over. Frans werd officieel eigenaar na het overlijden van Wim sr. De kantoornaam werd toen officieel: Kantoor Kersten.

Van toen tot nu
In de loop van de 80-er en 90-er jaren groeide het kantoor verder uit naar zo’n 15 medewerkers/sters nu. In 1987 kwam kleindochter Astrid (dochter van Frans) in de zaak werken. Ook zoon Hans werkte er vele jaren part-time. Zowel Frans als Hans reden ook minstens 1x per week naar de nog steeds bestaande klantenkring in Amsterdam.

Vader Wim kwam eind 1983 te overlijden. Hij bezweek uiteindelijk aan uitgezaaide darmkanker. Frans heeft de zaak nog een aantal keren verbouwd (in 1988 en in 1993) en fysiek ook uitgebreid naar achteren. Op 12 januari 2001 werd de zaak door Frans overgedragen aan Jos en Marja Molenaar. Frans zocht zijn nieuwe geluk in het Limburgse Geleen met Tiny, nadat hij enkele jaren daarvoor afscheid had moeten nemen van zijn echtgenote Dinie (Swart).

Jos en Marja Molenaar hebben in juli 2010 het kantoor overgedragen aan André Lakeman en partner Diana Dekker. Het bedrijf kwam, met name door een te hoge koopsom van de onderneming in woelig water terecht, waarna de vennoten hun bedrijf noodgedwongen moesten beëindigen.

Gelukkig heeft het kantoor, dat als bedrijf altijd goed heeft gepresteerd, begin 2015 een financieel solide doorstart kunnen maken. Frank Raven en Frank Zwagerman, samen goed voor ruim 43 jaar ervaring bij Kantoor Kersten, zagen reeds tijdig de bekende bui al hangen en hebben samen een nieuwe koers uitgezet, waarbij samenwerking de sleutel is tot een succesvolle voortzetting. Onder hun leiding is het kantoor, samen met de vertrouwde aanspreekpunten, per januari 2015 succesvol voortgezet.

Afspraak maken

Wilt u een goed advies voor uw persoonlijke boekhouding of voor uw eigen onderneming, neem dan vrijblijvend contact met ons op om een afspraak te maken. Wij helpen u graag verder!

Bel ons op nummer: 0228-511319 of stuur een e-mail via de contactpagina.


Heeft u advies nodig?

Vul a.u.b. een e-mailadres in.

Wij gebruiken uw e-mailadres uitsluitend om contact met u op te nemen en te voorzien van advies of om een afspraak te maken. Uw e-mailadres wordt niet gebruikt voor marketing doeleinden.

Register Belastingadviseurs
Unit4